Charles van Ikelen (75)
Een echte doener waar veelvuldig een beroep op wordt gedaan.
Vrijwilliger in hart en nieren.
Kan je iets over jezelf vertellen?
Ik ben geboren in Oud IJmuiden achter de Vishallen in de Prins Hendrikstraat. Mijn vader had daar een constructiewerkplaats..
Daar heb ik 30 jaar gewoond. Ik heb een oudere broer
Mijn vader heeft destijds de grond verkocht aan de gemeente. Er moesten namelijk huizen gebouwd worden. Wij zouden dan
ergens anders in IJmuiden een huis krijgen. Toen kwam net het stukje grond aan de Velserdijk vrij, waar nieuwe woningen werden gebouwd.
Wij werden ingeloot en zo konden mijn ouders een nieuw huis kopen. Na de dood van mijn ouders ben ik er blijven wonen.
Werk
Ik ben eerst naar de LT.S gegaan. Daarna naar de MTS in Amsterdam. Daar heb ik fijnmechanische techniek gedaan.
Het is een combi van fijnmechanisch en elektronica.
Het is eigenlijk een opleiding voor laboratorium instrumentatie. Het was toen ook al moeilijk om een stageplek te krijgen.
Ik heb een half jaar stage gelopen in Petten bij het laboratorium van het Reactorcentrum. Daar waar de testen werden voorbereid.
Daar was de opleiding voor. Maar daar kon ik geen baan in krijgen.
Al snel kon ik een baan krijgen bij Honeywell. Dat bedrijf ontwikkelt en levert technologieën voor de ruimte-, luchtvaart, defensie en
ook thermostaten komen er vandaan. Ik onderhield de registratieapparatuur, die o.a. gebruikt werd bij gasmeetapparatuur.
Na het onderhoud werd de registratieapparatuur gekalibreerd. Ik had een uitgebreid bezoekschema. Ik kwam o.a. bij Fokker,
bij steenbakkerijen en ook de offshore was een klant. Dan gingen we met de helikopter naar een productie-eiland van de NAM.
In 1978 koos Honeywell voor digitalisering. Ik ben vier weken in Engeland op cursus geweest en nog diverse keren daarna om
de nieuwe digitale apparatuur te leren kennen. In 2014 ben ik met pensioen gegaan.
Hobby’s/vrijwilligerswerk
Ik zat, toen ik jong was, op de timmerclub bij de Brulboei. Door mijn broer kwam ik bij de scouting. Ik heb de welpen overgeslagen.
Eerst zaten we in een bunker. Daar moesten we uit, en kregen een ruimte bij de watertoren, terwijl de welpen in de kelder van de
bibliotheek op en Plein ’45 een onderkomen kregen. Later hebben we van de Provincie vergunning gekregen om een pand neer te
zetten in de Heerenduinen. Ik ben 30 jaar leider van de scouts geweest, waar ik van alles organiseerde. O.a. de zomerkampen en
scoutingwedstrijden. En ik ben nog steeds lid van de Stichting IJmondtrekkers.
IJzerwerk lassen is nog een hobby van me. Ik doe het nu niet zo veel meer. Toen mijn vader nog de constructiewerkplaats had viel
er nog wel eens wat afval van de snijmachine. Ik maakte dan verschillende leuke figuurtjes van b.v. pijpjes. In mijn voortuin staat nog
een giraffe en een tuinkabouter. Achter heb ik een zonnepit staan en een haan. Ook het toegangshek van de scouting heb ik in elkaar gelast.
Voor Stichting de Hartekamp ben ik al vele jaren vrijwiliger. Ik repareer wel eens dingen voor de speelotheek. Er wordt geregeld een
beroep op me gedaan als er iets stuk is. Toen ik daar 25 jaar vrijwilliger was heb ik een mooi beeldje gehad dat door een cliënt was gemaakt.
(Hansje genoemd)
In 2015 kreeg ik een koninklijke onderscheiding voor mijn vrijwilligerswerk.
Ik woon niet direct in het oude dorp maar ben wel lid van het comité Dorp Oud Velsen. We organiseren twee maal per jaar een gezellig
moment voor de bewoners. Een zomerbijeenkomst op het plein voor het Oude Raadhuis en een nieuwjaarsborrel op de binnenplaats van de kerk.
Reizen
Vanaf het begin dat ik zelf ging verdienen ben ik gaan reizen. Ik ben in vele landen van de wereld geweest. Canada, Zuid-Afrika, Indonesië,
Thailand, Japan, Maleisië, India, Costa Rica, Brazilë, Cuba, Hawaï, VS, Australië, China, Egypte, Scandinavië, Europa, Antillen, Curacao enz.
En met SOS Velsen diverse keren Sri Lanka bezocht. Ik heb veel culturele reizen gemaakt. Dat heeft mijn interesse, evenals de natuur.
In Brazilië heb je een drielandenpunt bij de Iguazu watervallen. Daar komen Brazilië, Argentinië en Paraguay in het water bij elkaar.
De Chinese muur was ook interessant. Ik ben twee keer in China geweest met een tussenpose van 15 jaar. Dat verschil heb ik wel kunnen zien.
De eerste keer moest je helemaal gescreend worden. Hier kreeg je geen visum. Je moest eerst naar Hongkong, daar kreeg je een
visum voor China. De verboden Stad in Peking is ook mooi.
De eerste keer dat ik er was waren er straten waar alleen mocht worden gefietst. 15 jaar later waren er alleen maar autobanen.
Ze hebben ontdekt dat ze veel te veel van de traditionele huizen in de binnenstad van Peking hebben afgebroken. De zgn.“Hutongs”
(binnenplaatshuizen). Wat er van over is, is nu gerestaureerd en beschermd.
Kerk
Ik werd door ds. Hoekstra destijds gevraagd voor kerkrentmeester. Dat is ongeveer 20 jaar geleden. Mijn taak was het onderhoud
van het kerkgebouw en alles daar omheen. Dus sluiten van contracten hoorde daar ook bij. Onderhoud van de tuin en gebouw enz.
Dit jaar ben ik afgetreden en heb ik alle contracten overgedragen naar de Stichting van de kerk.
Bij de jaarmarkt werd ik destijds ook betrokken. In het eerste jaar dat ik meewerkte heb ik het rad van avontuur opgeknapt en aangepast.
Daarnaast zorgde ik er voor dat er genoeg opgeleidde verkeersbegeleiders waren. Nu de jaarmarkt van opzet wat kleiner is, hebben we geen verkeersbegeleiders meer. Ik zorg nog wel voor wat lintafzetting en paaltjes.
Nu ben ik nog hulpkoster. Ook doe ik hand en spandiensten voor Open Venster.
Uit wat voor kerkelijk nest kom je?
Uit een hervormd nest. Toen we in Oud IJmuiden woonden kerkten mijn ouders in de Nieuwe Kerk. Mijn vader had al een auto en
heeft jaren als kerktaxi gereden.
Ik ging zelf altijd naar de kinderdienst van de Doopsgezinde Kerk in de Helmstraat. Ik ging met andere kinderen van mijn leeftijd mee.
Dat vond ik leuker en mijn ouders vonden het goed.
Toen we verhuisden naar Velsen-Zuid zijn we overgestapt naar de Engelmunduskerk.
Heb je een lievelingslied?
Ik heb niet echt een lievelingslied Maar ik heb er wel één die ik erg mooi vind.
Lied 158b van Huub Oosterhuis. De lofzang van Zacharias
Een schoot van ontferming
Hij heeft ons gezocht en gezien
zoals opgaande zon aan de hemel.
Hij is ons verschenen toen wij in
duisternis waren, in schaduw van dood.
Hij zal onze voeten richten
op de weg van de vrede
Joke Stam[
